Dalej Perseusz (Perseus, Per), okazały gwiazdozbiór
nieba północnego, na północ od Byka i Barana, na południe od Kasjopei. To tutaj, w
Perseuszu, w 1901 roku nastąpił kosmiczny wybuch - rozbłysła Supernowa. Do wybuchu
doszło, dlatego właśnie, że jest to gwiazda podwójna. Mniejszy partner żywi się
materią większego. Rezultatem jest chroniczna niestrawność i jądrowe konwulsje. Po
kolejnym "przejedzeniu nastąpi następny wybuch... Odmiennie niż w przypadku
przemiany w supernową, co może przydarzyć się gwieździe tylko raz... Patrzymy na
wiosenne już niebo,tym razem w kierunku południowym. Możemy widzieć gwiazdozbiory;
Lwa, czy Wolarza (Botes Bootes, Boo), rozległy gwiazdozbiór nieba północnego,
leżący pomiędzy Koroną Północną, Warkoczem Bereniki, Panną i Herkulesem., dalej
Korona Północna, Waga - po łacinie Libra, Corvus - to Kruk, Hydra i Panna - Virgo. W
gwiazdozbiorze Lwa krzyżyk poniżej głowy wskazuje radiant, z którego nadlatuje rój
meteorów, ale tylko w listopadzie. Ziemia na swej orbicie przecina wtedy szlak
szczątków komety. Rezultatem jest deszcz neteorów nazwanych Leonidami W listopadzie
ubiegłego roku miał miejsce szczgólny "wysyp" tego roju, niestety chmury
popsuły nieco ten spektakl niebiański. Cały obszar Lwa i Panny obfituje w galaktyki. W
małej lunecie widzimy tylko plamki. Jest ich tysiące. To galaktyka M87. Jest gigantyczną kulą, być może skupiskiem kilku
pradawnych galaktyk. Przez teleskop Hubble'a widać, że z jądra galaktyki wylatuje
potężny strumień materii. Przyjmuje się,że ten strumień jest wyrzucany przez wielki
czarną dziurę. Ta grawitacyjna pułapka bez wyjścia zarazem wsysa materię. Pomiędzy
Lwem a Panną jest mgławica M-87 widoczna przez lornetkę. Nieco poniżej inna jasna
galaktyka, PSI-104 - Sombrero. Przez wielkie teleskopy można zauważyć pierścień
pyłu. Od Panny wędrujemy do Kruka. Tu znajduje się galaktyka zwana "pierścieniem
z ogonem". Są to dwie galaktyki w trakcie zderzenia. Ich oddziaływanie grawitacyjne
rozciągnęło w przestrzeni kosmicznej długie łańcuchy gwiazd. |