| Schemat
blokowy opracował prof. Andrzej
Kus. Zamieszczamy tu dla wygody duży schemat (43
KB). Na tej stronie są ogólne informacje o najprostszej konstrukcji, w której można wykorzystać odbiornik telewizyjny. Antena, najbardziej oczywista część radioteleskopu, powinna być w amatorskiej konstrukcji dobrej klasy kierunkową anteną telewizyjną do pasma UHF. Można ją porównać z soczewkami w teleskopie optycznym. "Kierunkowa" czyli pracująca niejednakowo we wszystkich kierunkach, co właśnie jest zaletą w radioastronomii. Im więcej elementów ma ta antena, tym jest lepsza. Powinna być przystosowana do odbioru sygnałów w IV i V paśmie. Taka antena zapewnia spore wzmocnienie i dobrą kierunkowość. Jest to oczywiście konstrukcja wieloelementowa i z tego powodu dość długa i ciężka. Pokazywana w audycji była tak długa, że nie mieściła się w kadrze. Na pasku po lewej stronie są dwa odsyłacze do zdjęć anteny. Naukowcy z Piwnic k. Torunia zapewniali nas, że taką antenę można kupić w sklepach ze sprzętem RTV. Trzeba też pomyśleć o stosownym statywie i takim umocowaniu anteny, by można ją było obracać o 360 stopni i ustawiać pod róznymi kątami w poszukiwaniu radioźródeł. W skrajnym przypadku można ją oczywiście opierać o ziemię. Przeszukiwanie nieba w poszukiwaniu radioźródeł wymaga "celowania" anteną w różne punkty nieboskłonu. Jeśli nie możecie zdobyć innych informacji na temat anteny, to spróbujcie porozumieć się z SAMI w Krakowie (adres znaleziony w internecie). |
|
(C) Copyright 1999, 2000 by Andrzej Kus | Andrzej Marecki | Tomasz
Pyć * Wszystkie prawa zastrzeżone. All rights reserved. |